Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Οι νέοι που θέλουν να παντρευτούν νάχουν τον ίδιο πνευματικό! ~ Άγιος Παΐσιος



Ο Άγιος Παΐσιος για το γάμο
και την οικογενειακή ζωή

Τα ζευγάρια που παντρεύονται πρέπει νάχουν τον ίδιο πνευματικό.

Να συμφωνήσουν από την αρχή για να μην έχουν ύστερα προβλήματα...

Βλέπετε ο πνευματικός πολύ βοηθάει. Βλέπει τις ανωμαλίες και τα εξογκώματα και των δύο και τα «πελεκάει» ώστε να ταιριάξουν. Σαν δύο ξύλα που πρέπει να ενώσουν...

Έγώ όταν ήμουν μαραγκός πελεκούσα τα ξύλα ώστε να ταιριάξουν καλά. Να κάθονται από μόνα τους. Ύστερα έβαζα ένα καρφάκι και δεν είχαν ανάγκη. Ενώ αν δεν ταιριάζουν δεν εφάπτονται καλά τα ξύλα και τα ζορίσεις νάρθουν στην θέση τους με καρφιά, κάποτε από την πίεση θα κλωτσήσουν.

Γι’ αυτό πρέπει ο «μαραγκός» νάχει και τα δύο ξύλα στα χέρια του. Για να βλέπει τι δουλειά γίνεται στο ένα, για να δουλέψει αντίστοιχα και το άλλο... 

Έτσι πρέπει να είναι και ο πνευματικός. Πολύ βοηθάει ο πνευματικός... 

Πολλά ζευγάρια που ταίριαζαν, που παντρεύτηκαν από έρωτα, χώρισαν μετά, γιατί δεν βοηθήθηκαν από έναν καλό πνευματικό.

Ένώ ζευγάρια που δεν ταίριαζαν, αλλά είχαν τον ίδιο πνευματικό, τα πήγαν μια χαρά. 

Η γυναίκα όταν είναι έγκυος πρέπει να είναι ήρεμη, να διαβάζει το Ευαγγέλιο, να προσεύχεται, να λέει την ευχή... Έτσι αγιάζεται και το παιδί.

Από τώρα αρχίζει η ανατροφή του παιδιού. Να προσέχεις να μην στεναχωρείς την έγκυο για κανένα λόγο.

*(Όταν περίμενε η γυναίκα μου παιδί) -Κοίταξε να μην την στεναχωρείς τώρα για τίποτα! Να προσέχεις πολύ! Να της πείς να λέει την ευχή και να ψάλλει. Θα βοηθήσει αυτό πολύ το παιδί! Όχι μόνο τώρα αλλά και αργότερα...

Τα ζευγάρια που παντρεύονται πρέπει νάχουν τον ίδιο πνευματικό!
Ο Άγιος Παΐσιος για το γάμο και την οικογενειακή ζωή

Πηγή: Αθ. Ρακοβαλής «Ο πατήρ Παΐσιος μου είπε», εκδόσεις «Μέλισσα».

Σχετική εικόνα

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Ο Άγιος Ραφαήλ και το «ενωτικό» συλλείτουργο στην Αγία Σοφία. (1452)


Ο ΑΓΙΟΣ ΡΑΦΑΗΛ ΚΑΙ ΤΟ «ΕΝΩΤΙΚΟ» ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (1452)

Τό ἔτος 1452 μ.Χ. τό Ἔθνος ὑπέστη μία μεγάλη δοκιμασία· τήν «ψευδοένωση» τῶν ἐκκλησιῶν. 

Στήν Κωνσταντινούπολη, στίς 12 Δεκεμβρίου 1452, μέ πρωτοβουλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (εἶχε τήν ἀπατηλή ἐντύπωση ὅτι ἔτσι ἐξυπηρετοῦσε τό ἔθνος, ξεχνώντας ὅτι ὁ μόνος φίλος καί ἀνίκητος σύμμαχος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σωτῆρας Χριστός) γίνεται «ἑνωτική λειτουργία», παρόντος τοῦ καρδιναλίου Ἰσιδώρου (ἀπεσταλμένου τοῦ πάπα).

Ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος ὀργάνωσε τό ἐπίσημο συλλείτουργο στήν Ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Σοφίας παρουσίᾳ τοῦ ἀντιπρόσωπου τοῦ πάπα καρδινάλιου Ἰσίδωρου, στά πλαίσια τῆς «ἑνωτικῆς πολιτικῆς» πού ἐφάρμοζε, ἔχοντας τήν ψευδαίσθηση ὅτι θά σωθεῖ ἡ Βασιλεύουσα μέ τή βοήθεια τοῦ πάπα, ἀπό τόν ἐξαιρετικά ἀσφυκτικό τουρκικό κλοιό.

Ἐκείνη τήν ἐποχή ὁ πρωτοσύγκελος ἀρχιμανδρίτης Ραφαήλ, ἀλλά καί ὁ διάκονος Νικόλαος βρίσκονταν στήν Κωνσταντινούπολη. Στίς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 1452, ἀνήμερα τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, ἔλαβε χώρα τό συλλείτουργο αὐτό...

Ὅμως, ὁ πρωτοσύγκελος Ραφαήλ δέν θέλησε νά παραστεῖ καί οὔτε καί τόν διάκονό του ἄφησε νά πάει...

Γνώριζε πολύ καλά ὅτι αὐτό θά ἦταν προδοσία τῆς Πίστεως, ἐπέλεξε νά πειθαρχήσει στόν Θεό καί ὄχι στόν αὐτοκράτορα.

Ὁ ἀσυγκράτητος θυμός τοῦ Παλαιολόγου

Ὁ αὐτοκράτορας θύμωσε πάρα πολύ καί τιμώρησε μέ ἐξορία τούς δύο πατέρες προσωρινά στήν Αἶνο. 

Γι’ αὐτό καί ὁ ἅγιος Ραφαήλ ὀνομάζεται καί ὁμολογητής, διότι παράτησε τίς τιμές καί δόξες τοῦ ἀξιώματός του καί δέν ὑπολόγισε τό κόστος τῆς ἐναντίωσής του στόν αὐτοκράτορα...

προκειμένου νά ὑπερασπιστεῖ τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας ἔναντι τῆς αἱρέσεως τοῦ παπισμοῦ.

Τίς τελευταῖες ἡμέρες ὅμως πρίν τόν ἡρωικό θάνατό του ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος...

ὅταν δέν ἦρθε ἡ δυτική βοήθεια, κατάλαβε τό τραγικό του λάθος, καί μέσα στήν Ἁγία Σοφία, τήν τελευταία νύχτα...

ζήτησε συγχώρεση ἀπό τον Θεό καί ἀνθρώπους καί ἥσυχος τήν ἑπομένη, ἔπεσε ὡς ἥρωας καί ἐθνομάρτυς.

Αφοῦ πρῶτα ἐξομολογήθηκε καί κοινώνησε ὡς ἀληθινός ὀρθόδοξος γι΄ αὐτό καί ὁ ἅγιος Ραφαήλ συνήθιζε νά τόν ἀποκαλεῖ μετά τήν ἡρωική θυσία του μέ δάκρυα στά μάτια «ἅγιο αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο».

Αὐτός ἦταν ὁ λόγος λοιπόν πού, ὅταν ἄρχισε ἡ πολιορκία τῆς Βασιλεύουσας ἀπό τούς Τούρκους οἱ δύο ἅγιοι πατέρες βρίσκονταν ἐκτός τῶν τειχῶν της καί μετά πέρασαν στήν Μακεδονία.

Ἐκεῖ ἦταν, ὅταν συνέβη ἡ ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τήν ἀποφράδα ἐκείνη ἡμέρα Τρίτη 29η Μαΐου 1453, ἀπό τούς ἐπιδραμόντες ἀπό τά βάθη τῆς Ἀσιατικῆς Μογγολίας Σελτζούκους Τούρκους.

Ὁ τελικός προορισμός τους ἦταν ἡ Λέσβος, ὅπου καί μαρτὐρησαν ἐννέα ἔτη μετά, τόν Ἀπρίλιο τοῦ ἔτους 1463 μ.Χ.

Η προδοσία της Πίστεως που κορυφώθηκε με το συλλείτουργο στην Αγία Σοφία, ήταν που οδήγησε και στην πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, μετά από χίλια χρόνια που παρέμενε απόρθητη, με την προστασία του Θεού και της Υπερμάχου Στρατηγού, Κυρίας Θεοτόκου. Στήκετε και κρατήτε τας παραδόσεις...

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ ραφαηλ

Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ πρεσβεύετε ὑπέρ ἡμῶν

Πηγή enromiosini.gr

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Το Ελληνικό Ορθόδοξο Πάσχα των Tom Hanks-Rita Wilson


Η νηστεία της Σαρακοστής, ο επιτάφιος και το Ελληνικό Πάσχα των Tom Hanks-Rita Wilson

Ένα άρθρο-ύμνο στο ελληνικό Πάσχα έγραψε η Ρίτα Γουίλσον, αναφέροντας σε αυτό πώς έχει εμπνεύσει τον Τομ Χανκς και τα παιδιά τους να νιώθουν Έλληνες...

Είναι δε γνωστή και η αγάπη του Τομ Χανκς για την Ελλάδα. Από τη μια το σπίτι του ζευγαριού στην Αντίπαρο και από την άλλη οι φιλελληνικές δηλώσεις του ηθοποιού κάθε τόσο. Αυτό που δεν μας ήταν γνωστό όμως είναι ότι στο σπίτι τους στο Μαλιμπού τηρούνται πιστά τα ελληνικά έθιμα!

Σε κείμενο που έγραψε η Ρίτα Γουίλσον στην Huffington Post εξηγεί τι σημασία που έχουν τα έθιμα του Πάσχα για όλη την οικογένειά της. 

Και διευκρινίζει: του ελληνικού Ορθόδοξου Πάσχα. 

«Δεν έχουμε χαριτωμένα λαγουδάκια και κυνήγι κρυμμένων παστέλ αυγών. Εμείς ψήνουμε αρνιά, τσουρέκια και βάφουμε τα αυγά μας πορφυρά. Το αίμα του Χριστού. Την μέρα της Ανάστασης τσουγκρίζουμε τα αυγά μας – όποιος κερδίσει θα έχει καλή τύχη.

Για τους Ελληνες Ορθόδοξους, όλη η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα που δεν προγραμματίζεις τίποτα άλλο. 

Γιατί θα είσαι κάθε μέρα στην εκκλησία. Και γιατί θα νηστεύεις... Στο σπίτι μας, εκτός από το κρέας και τα γαλακτομικά προϊόντα, η οικογένειά μας νηστεύει το αλκοόλ και τα αναψυκτικά – για όλη τη Μεγάλη Σαρακοστή. Είναι μία θυσία που σκέφτηκαν τα παιδιά μας – γιατί είμαστε όλοι εξαρτημένοι από τα αναψυκτικά….»

Η Γουίλσον εξηγεί με λεπτομέρειες στο άρθρο της τα έθιμα της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας για κάθε μέρα στης Μ. Εβδομάδας. Περιγράφει το στολισμό του επιταφίου, το γονάτισμα και το προσκύνημα, την περιφορά του...

Ο Τομ Χανκς πάντα σηκώνει τον επιτάφιο του Αγίου Νικολάου στο Λος Αντζελες, μαζί με τον Τζιμ Γιαννόπουλο της Fox, τα αναμμένα κεριά – μέχρι και τα ατυχήματα: «Κάθε Χριστιανός γνωρίζει την μυρωδιά των καμμένων μαλλιών» λέει με χιούμορ. Ιδιαίτερα εξηγεί ότι, οικογενειακώς, δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουν την Ανάσταση...

Οπου κι αν βρισκόμαστε στον κόσμο, πάντα γιορτάζουμε την Ανάσταση.

Η ίδια πρόσθεσε ότι η οικογένεια της πέρσι νήστεψε ολόκληρη την σαρακοστή πριν κοινωνήσει το Πάσχα...

Tom Hanks-Rita Wilson: Η νηστεία της Σαρακοστής, ο επιτάφιος και το Ελληνικό τους Πάσχα






Έχουμε κάνει Ανάσταση σε εκκλησίες στο Λος Αντζελες, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι, στο Λονδίνο. Ξυπνούσα τα παιδιά μου όταν ήταν ακόμα βρέφη και τα πήγαινα μισοκοιμισμένα στην εκκλησία τα μεσάνυχτα. Ακόμα και σήμερα, θα κάνουμε όλο το έθιμο. Θα πάμε από τις 11 που αρχίζει η λειτουργία, θα πάρουμε το Αγιο Φως και θα το μεταφέρουμε σπίτι...

Γελάω πολύ που μας προσπερνούν αυτοκίνητα στο δρόμο και βλέπουν 4 μέλη οικογένειας να κρατούν αναμμένα κεριά μέσα σ’ ένα αμάξι. Δεν έχουν ιδέα γιατί...

Οπως και οι εργάτες που έρχονται να βάψουν το σπίτι, απορούν με τους σταυρούς από καπνό στο κατώφλι της πόρτας μας. Είναι όμως ευλογία: να μας έχει ο Θεός γερούς και την επόμενη χρονιά…»

Οι Έλληνες είναι αυτοί που ξέρουν πραγματικά να γιορτάζουν το Πάσχα – μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Είναι η πιο σημαντική γιορτή της θρησκείας μας. Κι όσα σας περιέγραψα δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα των ιεροτελεστιών...

Η θρησκεία μας είναι ακόμα πιο βαθειά, πιο πλούσια.
Είναι η παράδοσή μας και η ιστορία μας... 

Είναι μυστηριώδης, μεγαλειώδης και ταυτόχρονα ταπεινή. Κι έχει τη δύναμη να σου δώσει δύναμη. Εχει να κάνει με ανάσταση ψυχής και πίστης στη ζωή…

«Σε όλους εσάς λοιπόν, Χριστός Ανέστη!»

Ρίτα Γουίλσον στην Huffington Post


Πηγή Huffington Post, paraskhnio.gr

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

«Καρδιά Πάσχα, νοῦς λάμπα, μάτια δάκρυα» ~ Μητρ. Ναυπάκτου Ἱεροθέου


«Καρδιά Πάσχα, νοῦς λάμπα, μάτια δάκρυα» 

Μητρ. Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου 

Θά ἤθελα νά σᾶς πῶ μία διήγηση ἀπό ἕναν σύγχρονο ἁγιορείτη μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔζησε σέ ἕνα Φιλοθεϊτικό Κελλί τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ὁ ὁποῖος γεννήθηκε στήν Ρωσία, στήν Πολτάβα, τό 1882, καί κοιμήθηκε τό 1965 στό Ἅγιον Ὄρος, στήν ἰδιόρρυθμη τότε Μονή Φιλοθέου.

Λεγόταν Αὐγουστῖνος μοναχός, γιά τόν ὁποῖο γράφει ὁ ἅγιος Παΐσιος στό βιβλίο πού συνέγραψε γιά τούς Γέροντες πού συνάντησε στά Μοναστήρια καί στίς Σκῆτες τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ὁ Γέροντας αὐτός, ὁ π. Αὐγουστῖνος, ζοῦσε μέσα στό πνεῦμα αὐτό πού σᾶς εἶπα προηγουμένως, γι’ αὐτό καί τό ἀναφέρω...

Τό διακόνημά του ἦταν νά συγκεντρώνη ὅλα τά γέρικα ζῶα τῆς περιοχῆς, τά ὁποῖα οἱ ἄλλοι μοναχοί –δέν εἶχαν αὐτοκίνητα τότε στό Ἅγιον Ὄρος, τουλάχιστον τότε, καί ὅλες οἱ ἐργασίες γίνονταν μέ τά μουλάρια– ὅταν αὐτά γερνοῦσαν καί δέν μποροῦσαν νά προσφέρουν καμμία ἐργασία, τά ἄφηναν στό δάσος νά τελειώσουν μόνα τους καί πολλές φορές κατασπαράσσονταν ἀπό τά θηρία καί ἀπό τούς λύκους κλπ. 

Ἐκεῖνος, λοιπόν, λυπόταν αὐτά τά ζῶα, τά συγκέντρωνε καί τά γηροκομοῦσε...Ἦταν γηροκόμος καί νοσοκόμος τους. Τό ἔκανε ἀπό ἀγάπη καί εὐγνωμοσύνη, γιατί τόσα χρόνια ἐξυπηρετοῦσαν τούς μοναχούς στά ἔργα τους. Καί ὅταν ἀργότερα οἱ δυνάμεις του δέν τοῦ ἐπέτρεπαν νά ἀνταποκριθῆ στό ἔργο αὐτό καί χρειάστηκε ὁ γερο-Αὐγουστῖνος νά πάη στό γηροκομεῖο τῆς Μονῆς, ζήτησε νά ἀναλάβη κάποιος ἀπό τούς μοναχούς τό διακόνημα αὐτό.

Ἐπίσης, αὐτός ἔδειχνε πολύ μεγάλη ἀγάπη σέ κάθε προσκυνητή.

Εἶχε πολύ μεγάλη εὐαισθησία ἐσωτερική καί κάθε ἕναν πού συναντοῦσε τοῦ ἔκανε ἐδαφιαία, στρωτή μετάνοια. Καί ὅταν τοῦ ἔλεγαν: «Γιατί, Γέροντα, βάζεις ἐδαφιαία μετάνοια στούς λαϊκούς;» ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε: «Γιατί ἔχουν τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος». Δηλαδή, ἔβλεπε σέ κάθε ὀρθόδοξο Χριστιανό τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος καί γι’ αὐτό τόν τιμοῦσε... 

Φυσικά, δέν ἀρκεῖ νά ἔχη κανείς τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, θά πρέπει αὐτή ἡ Χάρη νά εἶναι ἐνεργής, ζωντανή. Ἐκεῖνος, ὅμως, ἔβλεπε αὐτή τήν δυνατότητα τήν ὁποία ἔχει ὁ κάθε ὀρθόδοξος Χριστιανός νά γίνη ἅγιος, καί ὅσο ἁμαρτωλός καί ἄν εἶναι, μπορεῖ νά σωθῆ...

Κοινωνοῦσε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων μέ πολλή ἀγάπη καί ζῆλο. Μάλιστα μία φορά αἰσθάνθηκε τήν θεία Κοινωνία ὡς σάρκα καί αἷμα, τόσο πολύ, πού τήν μασοῦσε γιά πολλή ὥρα. Καί ἐνῶ τήν μασοῦσε, συγχρόνως αἰσθανόταν μεγάλη ἀγαλλίαση στήν καρδιά του καί ἔκλαιγε ἀπό μεγάλη χαρά.

Ἀκόμη, τό βράδυ διάβαζε τόν κανόνα του καί τά βιβλία χωρίς νά χρησιμοποιῆ φῶς, γιατί φώτιζε τό κελλί του τό Φῶς τοῦ Θεοῦ

Γι’ αὐτό τό κελλί του τά μεσάνυχτα μετατρεπόταν σέ μέρα...

Ἐπίσης, εἶχε ἐπισκέψεις ἁγίων. Πολλές φορές εἶδε ἁγίους, ἀγγέλους καί τήν ἴδια τήν Παναγία. Καί ὅταν μάλιστα ἦταν στό Γηροκομεῖο, ἔβλεπε τούς ἀγγέλους καί τούς ἁγίους καί σκουντοῦσε τούς ἄλλους Γέροντες μοναχούς νά σηκωθοῦν. Ἔλεγε: «Ἡ Παναγία», «ὁ Ἄγγελος». Ὁ γηροκόμος τόν θεωροῦσε πλανεμένο.

«Σηκωθεῖτε, ἦλθε ὁ τάδε ἅγιος», καί οἱ ἄλλοι δέν ἔβλεπαν τίποτα καί τόν θεωροῦσαν ὅτι εἶναι σαλός. Ὁ ἅγιος Παΐσιος πού ἦταν ἕνα διάστημα στήν Μονή τοῦ ἁγίου Φιλοθέου γράφει γιά τόν γερο-Αὐγουστῖνο:

«Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα ἦταν φωτεινή, γιατί τόν εἶχε ἐπισκιάσει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Καί μόνο νά τόν ἔβλεπες, ξεχνοῦσες κάθε στενοχώρια γιατί σκορποῦσε χαρά μέ τήν ἐσωτερική του καλοσύνη. Ἡ ἐξωτερική του φορεσιά, τό ζωστικό του τό καταμπαλωμένο, ἦταν χειρότερο ἀπό τό ροῦχο πού κρεμάει ὁ κηπουρός ὡς σκιάχτρο γιά τίς κουροῦνες. Ἐάν τύχαινε νά τοῦ δώση κανείς κανένα καλό πράγμα, τό ἔδινε καί αὐτός σέ ἄλλον...

Ἔτσι χαρούμενος μέ τήν πολλή καλοσύνη του, δοξολογώντας τόν Θεό καί προσευχόμενος ἀδιαλείπτως, πέρασε ἤ μᾶλλον ἔζησε παραδεισένια ζωή στό Περιβόλι τῆς Παναγίας. Μέσα του εἶχε τόν Χριστό, ἡ καρδιά του ἦταν Παράδεισος, καί ἀξιώθηκε νά δῆ καί ἀπό δῶ Ἀγγέλους καί Ἁγίους, ἀκόμα καί τήν Παναγία, καί στήν συνέχεια νά ἀγάλλεται αἰώνια.

Τήν ὥρα πού θά ἔφευγε ἡ ψυχή τοῦ Γερο-Αὐγουστίνου τό πρόσωπο του ἄστραψε τρεῖς φορές! Οἰκονόμησε δέ ὁ Θεός νά βρίσκεται ἐκεῖ δίπλα του καί ὁ Γηροκόμος, ὁ ὁποῖος θαύμασε καί βεβαιώθηκε γιά τίς θεῖες ἐπισκέψεις πού εἶχε ὁ Γέροντας».

Αὐτά εἶναι λόγια τοῦ ἁγίου Παϊσίου καί φυσικά τά ἀποδεχόμαστε πλήρως, ὄχι γιατί τά πληροφορήθηκε ἀπό κάποιον ἄλλον, ἀλλά τά εἶδε ὁ ἴδιος καί τά περιγράφει, εἶναι αὐτόπτης καί αὐτήκοος μάρτυς τῆς ζωῆς τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ μοναχοῦ.

Τό ἀπόσταγμα ὅλων αὐτῶν πού ἔζησε ὁ Γέροντας αὐτός, ὁ π. Αὐγουστῖνος ὁ Φιλοθεΐτης, ἦταν μία φράση τήν ὁποία ἔλεγε. Ξέρετε, ὅταν πάη κανείς στό Ἅγιον Ὄρος καί βλέπη μοναχούς, ρωτᾶ: «Γέροντα, πές μου κάτι». Καί οἱ Γέροντες λένε ἀνάλογα μέ αὐτά πού ζοῦν, καί ὄχι αὐτά πού ἔχουν διαβάσει. Ἐκεῖνος ζοῦσε πολλά, ἀλλά ὅλα αὐτά, ὅλη ἡ ζωή του ἦταν κλεισμένη σέ μία φράση:

Τί ἔλεγε; Ἦταν Ρῶσος στήν καταγωγή, μιλοῦσε σπαστά ἑλληνικά καί ἔλεγε:

«Καρδιά Πάσχα, νοῦς λάμπα, μάτια δάκρυα».

Εἶναι καταπληκτικό! Ὅταν τό διάβασα γιά πρώτη φορά, –δέν ἔτυχε νά τόν γνωρίσω, γιατί τό 1966 πῆγα γιά πρώτη φορά στό Ἅγιον Ὄρος, δέν ἔτυχε νά τόν γνωρίσω– ἐνθουσιάσθηκα, γιατί αὐτό εἶναι τό ἀπόσταγμα μιᾶς ζωῆς. Τί δίδασκε καί τί ἔλεγε: Στήν καρδιά σας νά ζῆτε τό Πάσχα, στόν νοῦ σας νά ἔχετε τό φῶς -λάμπα, στά μάτια σας δάκρυα.

Ἄν αὐτό τό ἀναστρέψουμε καί ποῦμε «στά μάτια δάκρυα-μετάνοια, στόν νοῦ φῶς-λάμπα, καί στήν καρδιά Πάσχα», τότε καταλαβαίνουμε πῶς προχωρεῖ κανείς στήν πνευματική του ζωή... 

Εἶναι αὐτό πού οὐσιαστικά λένε οἱ Πατέρες: κάθαρσις, φωτισμός, θέωσις. 

Τό νά ζῆ κανείς μέσα στήν καρδιά του τό Πάσχα, δηλαδή τήν ἀγαλλίαση, τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τήν χαρά –ὄχι τήν συναισθηματική χαρά, ἀλλά αὐτή τήν χαρά πού εἶναι καρπός τοῦ Παναγίου Πνεύματος– τόν Χριστό, αὐτό δέν ἔρχεται εὔκολα. Προηγεῖται τό Φῶς μέσα στόν νοῦ, δηλαδή ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ἀπαλλάσσεται ἀπό τόν σκοτασμό, τήν σύγχυση, τούς πολλούς λογισμούς, καί προσεύχεται καθαρά στόν Θεό, καί φυσικά ὑπάρχουν τά δάκρυα τῆς μετανοίας.

Ποιός δέν θέλει νά ζήση τό Πάσχα στήν καρδιά του; Ποιός δέν θέλει νά ἔχη φωτισμένο νοῦ καί νά μήν ἔχη σύγχυση; Ναί, αὐτό ἀρχίζει ἀπό τά δάκρυα τῆς μετανοίας...

Γιατί πέρα ἀπό τήν θεία Λειτουργία πού ἔχουμε στούς Ναούς καί τίς ἀκολουθίες, ὑπάρχει καί ἡ ἐσωτερική ἀκολουθία, ἡ ἐσωτερική λειτουργία μέσα στήν καρδιά, αὐτή ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή, ἡ καρδιακή, ἡ ἀγρυπνία ἡ ἐσωτερική μέσα στήν καρδία, στό θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς.

Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

(Ὁμιλία κατά τόν πρῶτο Κατανυκτικό Ἑσπερινό, ἀπόσπασμα)

Από το περιοδικό ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Τον ευχήθηκα καλό Πάσχα, και μου είπε...

Φωτογραφία του Δημητρης Ροδης.

Σύγχρονοι γέροντες Αγιορείτες

Αποφθέγματα

- Τον ευχήθηκα καλό Πάσχα και μου είπε«Αλλά να είναι διπλό... Την Ανάσταση του Χριστού να γιορτάσουμε και της ψυχής μας.» ~ π. Αρσένιος Φιλοθεΐτης

- Είδα και το όνομά σου στους αποτοιχισμένους Αγιορείτες... Μου απάντησε: «Από αγάπη υπέγραψα, διότι ο Πατριάρχης ξέφυγε. Η εκοπή του μνημοσύνου του θα τον πονέσει και θα προσέχει... Ό,τι του λένε οι μεγάλοι της γης κάνει...» ~ π. Ταξ. Φιλοθεΐτης

«Τώρα που κάναμε το μνημόσυνο των κτητόρων της Μονής, σκευτόμουνα τον ''σκληρό'' π. Ιερεμία. Τον είδα στο τυπικαριό να δακρίζει γιατί αισθανόταν ότι θα πεθάνει. Επειδή είχε καρκίνο...»  π. Αρτέμιος

''Αν μιλήσεις όταν θα σε προσβάλουν έχασες...'' ~ π. Παύλος Κωνσταμονίτης

''Στο φαγητό σου την τελευταία σου μπουκιά άφησέ την για τον πεινασμένο...'' π. Χρυσόστομος Φιλοθεΐτης

''Ένας μοναχός της σκήτης κοιμήθηκε σε ηλικία 103 ετών. Όταν τον ρώτησαν ποιά ήταν η ποιό χαρούμενη μέρα της ζωής του απάντησε ότι ήταν η ημέρα που είδε υψωμένη την Ελληνική σημαία το 1912... Δι' αυτό να ενθυμούμεθα τους ήρωές μας, αλλά και τους κτήτορες των Ιερών μας ναών και των κτηρίων που μας φιλοξενούν στο Άγιον Όρος και στην Ορθόδοξή μας Ελλάδα.'' Γέρων Αλέξιος Ηγούμενος Ι.Μ. Ξενοφώντος

Μου είπαν κάποιοι κοσμικοί όταν είμουν στον κόσμο. -Τι κάνετε γέροντα εκεί στην έρημο; Τα βράχια φυλάτε; Ελάτε εδώ στον κόσμο να παλέψετε.

-Ελάτε να τα φυλάξετε κι εσείς τους απάντησα... ~ π. Εφραίμ Κατουνακιώτης

Εννοούσε ο άγιος γέροντας ότι το να μένεις με τον εαυτό σου προσευχόμενος, είναι το δυσκολώτερο θέμα στην ζωή...

''Οι κινήσεις της σαρκικής αμαρτίας δεν φεύγουν από το φανταστικό και στην καρδιακή εσωστρεφή προσευχή ενοχλούν... Φεύγουν με αίμα. Γι'αυτό ή μικρός παντρέψου ή μικρός καλογερέψου.''  π. Σάβας Φιλοθ. Αριζονίτης

''Ο Πατριάρχης Μόσχας θεωρείται από πολλούς Ρώσους ότι είναι φίλος με τον Οικουμενισμό. Ό ίδιος ομολογεί το αντίθετο... Να είναι καλά ο πιστός Ορθόδοξος λαός και οι πλέον των χιλίων ιερείς που τον προειδοποίησαν ότι, αν πάει στην Σύνοδο της Κρήτης θα του σταματήσουν το μνημόσυνο. Οι υπογραφές τους πήγαν και στον Πούτην και ο νοών νοείτω.'' Ρώσος Αγιορείτης μοναχός

''Τους πειρασμικούς λογισμούς της οιήσεως να τους πολεμάς περισσότερο με τους ταπεινούς λογισμούς και τις ταπεινές πράξεις και όχι τόσο με την αντήρηση.'' ~ π. Μάρκελος Καρακαλινός

''Κάποιοι Καθολικοί ήταν στην Μονή Φιλοθέου και ένας φοιτητής της νομικής είπε ότι ο Πάπας είναι αλάθητος εν Συνόδω... Όλα τα λάθη στις συνόδους τους έγιναν, μου απάντησε ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος γέροντας Γαβριήλ...'' ~ Ισαάκ Φανερωμένου


Πηγή: Μοναχός Ισαάκ

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ο γνωστός μου - άγνωστος Ιερέας...

Ο Λευίτης που έκανε άλμα 
πιο γρήγορο από την φθορά… 

Κι αφού έλειπε ο Γιώργης, «Θα βοηθήσετε εσύ με τον Νικηφόρο το σαββατοκύριακο», είπε ο πάτερ…

Και είδα τον παπά, που ήξερα τρία χρόνια τώρα ως πνευματικό μου, μα ακόμα ο ανάξιος δεν γνώριζα, να έρχεται στην εκκλησία, στις 3 τα μεσάνυχτα…

Και να διαβάζει όλα τα ονόματα, των εκατοντάδων ζώντων και κεκοιμημένων, υπέρ υγείας και αναπαύσεως…

Είδα να ξεκινά την εξομολόγηση ώρα 10 πρωινή, με το τέλος της λειτουργίας, και όταν ξαναπήγα στις 4, πάλι εκεί τον βρήκα τον παπά...

Είδα με το πέρας του εσπερινού, να λέει πως έχει τα «ραντεβού»… 

Και μείναμε να βοηθήσουμε – μην είναι έρημη η εκκλησία – να βρίσκουν κάποιον οι ερχόμενοι…

Και μέχρι αργά τη νύχτα, φόρτωνε ο Ιερέας στο πετραχήλι του, καημούς και βάσανα από αμαρτωλούς και ασώτους, ηθικολόγους φαρισαίους, που πάσχιζαν να γίνουν τελώνες, κι αλαφιασμένους απόκληρους…

Κι έφτασε πάλι 10 βραδινή, να τελειώσει ο παπάς, να μαζευτεί γοργά… Το ράσο του, το σημειωματάριό του…

Και είχε περάσει 19 ολόκληρες ώρες μέσα στην εκκλησία εκείνος ο παπάς…
Και ερχόταν – έφευγε ο κόσμος, και όλο εκεί τον έβρισκε…

Και κανείς δεν είχε καταλάβει, πως ακόμα δεν είχε πάει σπίτι του ούτε αν δίψασε, αν έφαγε, αν ξεκουράστηκε… Και ξημέρωσε Κυριακή και στις 3 την νύχτα πάλι ξανά-μανά τα ίδια… (πότε ξεκουράστηκε; πότε πρόλαβε να κοιμηθεί...)

Και μνημόνευε πάλι τα ονόματα ο αφανής λειτουργός του Θεού, μέχρι ν’ αρχίσει λειτουργία…
                                          
«Βρε πόσα δεν νογάει ο κόσμος για τον παπά της ενορίας του...»

συλλογίστηκα κουτουλώντας από την νύστα…

Και σκέφτηκα τη μωρία του Σταυρού, την σαλότητα των Αγίων, τον Άγιο παπά-Νικόλαο Πλανά, τα κομποσκοίνια των μοναχών, την πίστη στην Ανάσταση.

Κόντρα σε μία εποχή που όλα μυρίζουν θάνατο… τούτος ο σύγχρονος Λευίτης και απλούς Ιερομόναχος ευωδίαζε, χαράζοντας Αναστάσιμη πορεία…

Ο ταπεινός και «ασήμαντος» π. Γαβριήλ, ως ακάματος λειτουργός του Θεού, έκανε άλμα πιο γρήγορο από την φθορά…

Βάσταγε Θεέ μου τους σύγχρονους παπά - Πλανάδες του κόσμου τούτου. Δεν νογάμε εμείς το έργο τους. Συγχώρεσέ μας…

Συγγραφή κειμένου, Δημήτρης Ρόδης για Πνεύματος κοινωνία

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

Tο μέτρον της Aληθείας ~ Πρωτ. Γεώργιος Φλωρόφσκυ


Πολύ συχνά το μέτρον της αληθείας είναι η μαρτυρία της μειοψηφίας. 

Είναι δυνατόν να είναι Καθολική Εκκλησία το μικρόν ποίμνιον. Ίσως υπάρχουν περισσότεροι ετερόδοξοι παρά Ορθόδοξοι. 

Είναι δυνατόν να εξαπλωθούν οι αιρετικοί παντού και να καταλήξει η Εκκλησία στο περιθώριο της Ιστορίας ή να αποσυρθεί στην έρημο.

Αυτό συνέβη κατ' επανάληψη στην Ιστορία και είναι πολύ πιθανό, να συμβεί και πάλι... 

Το καθήκον της υπακοής παύει όταν ο επίσκοπος παρεκκλίνει από τον καθολικόν κανόνα 

και ο Λαός έχει το δικαίωμα να τον κατηγορήσει, ακόμη δε και να τον καθαιρέσει...

Tο μέτρον της Aληθείας ~ Πρωτ. Γεώργιος Φλωρόφσκυ
Αγία Γραφή, Εκκλησία, Παράδοσις, Εκδ. Π.Πουρνάρα, Θεσσαλονίκη, σελ. 71 και 75.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Η διάκριση των πραγμάτων ~ Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου



Η διάκριση των πραγμάτων ~ Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου 
 «Ο Αόρατος Πόλεμος» (κεφάλαιο Η)

Η αιτία που δεν διακρίνουμε ορθά όλα αυτά τα πράγματα που είπαμε και άλλα πολλά, είναι γιατί δεν τα σκεφτόμαστε στο βάθος τους ποιά είναι, αλλά πιάνουμε την αγάπη ή το μίσος σε αυτά, αμέσως από μόνη την εξωτερική τους μελέτη και εμφάνιση.

Έτσι όταν, η αγάπη τους ή το μίσος προλαβάνουν και σκοτίζουν το νού μας και γι αυτό δεν μπορεί να τα διακρίνει σωστά, όπως είναι στην αλήθεια (14). 

Λοιπόν, εσύ αδελφέ μου, εάν θέλεις να μην βρή τόπον η πλάνη αυτή στο νού σου, πρόσεχε καλά· και όταν, ή βλέπεις με τα μάτια ή μελετάς με το νού κανένα πράγμα, κράτα όσο μπορείς την θέληση σου και μη την αφήσης να το αγαπήσει ή να το μισήση, αλλά παρατήρησέ το με το νού μοναχά.

Πρίν απ όλα, όμως, σκέψου φρόνιμα, ότι αν αυτό είναι οδυνηρό και αντίθετο στην φυσική σου κλίσι, παρακινείσαι από το μίσος να το αποστρέφεσαι. Αν όμως σου προξενή ευχαρίστηση, παρακινείσαι από την αγάπη να το θέλεις.

Γιατί, τότε που ο νους σου δεν είναι ζαλισμένος από το πάθος, είναι ελεύθερος και καθαρός και μπορεί να γνωρίσει την αλήθεια και να διαπεράσει μέσα στο βάθος του πράγματος, που το κακό είναι κρυμμένο κάτω από την ψεύτικη ευχαρίστηση ή που το καλό είναι σκεπασμένο κάτω από την επιφάνεια του κακού.

Αν όμως η θέλησις πρόλαβε να το αγαπήση ή να το μισήση, δεν μπορεί πλέον ο νους να το γνωρίσει καλά, καθώς πρέπει· διότι εκείνη η διάθεσις, ή καλύτερα να πω, εκείνο το πάθος που μπήκε στο μέσο, σαν τείχος, ζαλίζει το νού τόσο...

που νομίζει το πράγμα άλλο από εκείνο που είναι στην αλήθεια και το περνά ως τέτοιο στην επιθυμία, η οποία όσο πηγαίνει μπροστά και περισσότερο αγαπά ή μισεί το πράγμα εκείνο...

τόσο και ο νους σκοτίζεται περισσότερο και έτσι σκοτισμένος, κάνει πάλι να φαίνεται στην επιθυμία το πράγμα εκείνο περισσότερο όσο ποτέ αγαπητό ή μισητό. 


Έτσι όταν δεν τηρήται ο παραπάνω κανόνας που είπα, (ο οποίος είναι πολύ αναγκαίος σε όλη αυτή την εκγύμναση), δηλαδή, το να κρατάς την επιθυμία σου από την αγάπη ή το μίσος του πράγματος, αυτές οι δυό δυνάμεις της ψυχής, ο νους δηλαδή και η θέλησις, προχωρούν πάντα κακώς, σαν σε κύκλο, από το σκοτάδι σε βαθύτερο σκοτάδι και από το σφάλμα σε μεγαλύτερο σφάλμα.

Λοιπόν, φυλάξου, αγαπητέ, με κάθε είδους προσοχή, από την εμπαθή αγάπη ή το μίσος του κάθε πράγματος, το οποίο δεν έφθασες να ερευνήσης καλά πρότερα με το φως του νού και του ορθού λόγου, με το φως των θείων Γραφών...

με το φως της χάριτος και της προσευχής, και με την κρίση του πνευματικού σου πατρός, για να μην κάνης λάθος και να υπολογίζης το αληθινά καλό για κακό, και το αληθινά κακό για καλό.

Καθώς αυτό συμβαίνει να γίνεται, ως επί το πλείστον, σε κάποια έργα, τα οποία φαίνονται μεν καθ εαυτά Πως είναι καλά και άγια...

για μερικές όμως περιστάσεις· δηλαδή γίνονται ή παράκαιρα ή σε σχετικό τόπο ή με ανάλογο μέτρο, προξενούν όμως μεγάλη βλάβη σε εκείνους που τα επιχειρούν, καθώς γνωρίζουμε πολλούς που κινδύνευσαν σε παρόμοια επαινετά και αγιώτατα έργα.


Η διάκριση των πραγμάτων ~ Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου 

 «Ο Αόρατος Πόλεμος» (κεφάλαιο Η)

(14) Γι αυτό και ο θεολόγος Γρηγόριος, σύμφωνα με αυτό λέει, ότι από την αγάπη ή το μίσος, συνηθίζει να κλέβεται η αλήθεια· «δεν υπάρχει τίποτε τόσο ευχάριστο στους ανθρώπους, όσο το να συζητούν τα ξένα, και μάλιστα όταν επηρεάζωνται από μίσος ή συμπάθεια για κάποιον, εξ αιτίας των οποίων, ως συνήθως, εξαφανίζεται η αλήθεια» (Λόγ. απολογητικ.)
                                                                             
Πηγή euxh.gr

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ «ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Φωτογραφία του Δημητρης Ροδης.

ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ «ΣΥΝΟΔΟΥ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ:

Γέρων Γαβριήλ (Ἱ. Κελλίον Ὁσίου Χριστοδούλου, Ἅγιον Ὄρος)
Γέρων Μάξιμος Καραβᾶς (Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Παρασκευῆς Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδος)

Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης (Ἱερὰ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης)
Πρωτοπρεσβύτερος Κυπριανός Στάϊκου (Ρουμανία)

Πρωτοπρεσβύτερος Φώτιος Βεζύνιας (Ἱερὰ Μητρόπολη Λαγκαδᾶ)
Πρεσβύτερος Gheorghe Corcescu (Μολδαβία)
Ἱεροδιάκονος Νικόλαος Τακτικός (Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Θυατείρων καὶ Μεγάλης Βρεττανίας)

Γεώργιος Βλαμάκης (Πρόεδρος Συνάξεως Ὀρθοδόξων Κρητῶν)
Κωνσταντῖνος Στέφος (Πρόεδρος Ἀντιαιρετικοῦ Ἀγώνα Ὀρθοδόξων Ἑλβετίας)

ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ:

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Κανονικὰ καὶ θεολογικὰ ἀτοπήματα τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης

Πρωτοπρεσβύτερος Αγγελος Αγγελακόπουλος, Ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης νομιμοποίησε τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Μοναχὸς Επιφάνιος Καψαλιώτης, Ἡ Διακοπὴ Μνημοσύνου. Θεολογικὴ καὶ ἱστορικοκανονικὴ θεώρηση

Γέρων Σάββας Λαυριώτης, Ἅγιον Ὄρος. Διαχρονικὴ Μαρτυρία στοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως

Μιχαήλ Σίλβιου Κυρίλλου (Θεολόγος), Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρουμανίας ἔναντι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:

 Ἁγιορεῖτες Πατέρες ❖ Ἑταιρεία Ὀρθοδόξων Σπουδῶν❖ Σύναξη Ὀρθοδόξων Κρητῶν

ΤΡΙΤΗ 4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017, ΩΡΑ 5 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, στὸν πολυχῶρο NOUVELLE

(7ο χλμ Θεσσαλονίκης - Ὡραιοκάστρου, τηλ. 2310 68 65 44, λεωφ. 56, στάση Lidl)

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Βρέ, δεν ἀκοῦτε που τρίζουν τα κόκκαλα τῶν προγόνων μας; Καθηγούμενος Δοχειαρίου Γρηγόριος


Καθηγούμενος Ι. Μονής Δοχειαρίου Γρηγόριος

Βρέ, δέν ἀκοῦτε που  τρίζουν τα κόκκαλα τῶν προγόνων μας; 

Δυὸ μεγάλους ἐχθρούς συνάντησε στὸν δρόμο της ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὸν παπισμό καὶ τὸν ἰσλαμισμό...

Ξωμάντρι τοῦ διαβόλου κατήντησε ἡ Ἑλλάδα καὶ κάθε ἄθεος καὶ ἀντίχριστος καὶ διεφθαρμένος βρίσκει καταφύγιο στὴν χώρα αὐτὴ τῶν μαρτύρων καὶ τῶν Ἁγίων. Ὑπάρχει λύσσα καταστροφῆς αὐτοῦ τοῦ πανάρχαιου λαοῦ ποὺ λέγεται Ἑλληνισμὸς καί τῆς Ὀρθοδοξίας. 

Ποιός θὰ ἀπαντήξη τὸ κακό;

Οἱ ἄθεοι κρατοῦντες ἢ ὁ πάπας ποὺ ἔχει γίνει -ἀλλοίμονο- τὸ μεγάλο προσκύνημα τῶν ὀρθοδόξων; Δυστυχῶς ὅπως καταντήσαμε καὶ ὄστια θὰ φᾶμε καὶ κοράνι θὰ κρατᾶμε...

Γρηγόριος ὁ Ἀρχιπελαγίτης

Καθηγούμενος Ι. Μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους

agiotokos-kappadokia.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...